Vlucht

En ik zag de namen
Las ze zachtjes hardop voor
Mensen van papier
Letters op een bepaalde manier gerangschikt
Het zegt me niets, het doet me niets
Ook al staat dit land erbij
Verwacht van mij geen traan
Geen meelevend woord
Net zoals bij de anderen die dingen
Ben ik niet bij het afscheid
Hoor ik niet de verhalen
Blijft het een lijst zonder gezichten
En zonder de emotie, de waan van de dag
Denk ik helder en onverblind
Met een zucht van opluchting
Omdat jij er niet bij staat
En ik niet hoef te doen alsof
Het grote wachten begint

Daarna

Sluit me op in de goedkoopste cel
Neem een stukje van me mee
Als het moet
Speel een liedje dat ik leuk vind
Puur om jou te vervelen
Als een verbitterde natrap
Voortgekomen uit een eenzaamheid
Die ik jou verwijt, goede vriend

Spreek een paar woorden
Misschien wel de mijne
Die door merg en been gaan
En morgen verder vergeten
Zo moet het
Zo was ik
Zo moet jij zijn

Naïef en romantisch
Kil en afstandelijk
Hopend op een droom
Gelovend in niemand
En vertrouwend op niets
Behalve die ene zekerheid
Die nooit teleur stelt
En daarna…

Misschien

Toen ik haar leerde kennen
Zo mooi, maar zo onzeker
Zo leuk, maar zo onvoorspelbaar
Zoveel liefde, maar zoveel angst
Zo’n warme lach, maar zoveel pijn
En boven alles die façade
Wie ze dacht dat ze moest zijn
Wat anderen in haar zagen

Niet de tijd die alle wonden heelt
Die je maken wie je bent
Goed verborgen maar toch zichtbaar
Voor wie de tijd neemt
En genoeg om haar geeft
Om te kijken in haar ziel
Met haar te praten zonder iets te zegen

Niet de tijd, maar het besef
Dat ze niet de enige was
Dat ze niet hoefde te zoeken
Naar het antwoord op waarom
Te weten dat haar pijn en haar verdriet
Is veranderd in een kracht
Omdat zij begrijpt
Zij en zij alleen
Hoe het is om te zijn
De acceptatie van alleen

Het geloof dat dit mijn lot is
Dat er niemand is en er nooit zal zijn
Die wil zien door de façade
Een niet te slechten muur
Waar ik soms overheen kijk
Om de wereld te zien
Waarin zij leven
Een wereld
Die mij nooit zal accepteren

Ik zie haar
Ze kijkt me aan
Met een glimlach die ik nog nooit eerder bij haar zag
En ik houd de tranen tegen
Want ik zie geluk
In haar ogen
Zo gegund
Zo verdiend
En ik denk
Misschien…
Misschien…

Lieve baby

Zo vaak heb ik aan jou gedacht
Ik droomde van jou elke nacht
Maar wij weten
Het zal nooit meer hetzelfde zijn
Nooit vergeten
Nu is het leven extra fijn
Door jou

Hoe vind jij de wereld nou
Zie jij de zon of is het grauw
Zoveel vragen
Maar je hebt nog alle tijd
Zoveel dagen
Je pa en ma zijn er altijd
Voor jou

Wij zijn zo blij dat jij er bent
Zo trots zijn wij jij kleine vent
Zie ‘m gapen
We kijken met een warme lach
Ga maar slapen
Morgen wacht er weer een dag
Op jou

Soms doet het leven jou ook pijn
Vergeet dan niet dat wij er zijn
Jouw familie
Je zult er niet alleen voor staan
En jouw leven
Kan zo mooi zijn, neem dat aan
Van mij

02 / 12 / 2013

20 jaar later

Dus dat was wat hij deed
En op school vonden ze dat hij niet goed kon schrijven
Expressieve vakken, niet zijn ding
Weinig emotie aan de oppervlakte
Twintig jaar later
Hij speelde nóg een instrument
Heel verdienstelijk, nooit geweten
Een blaasinstrument, maar welke?
Ik wijs de plaatjes aan, niemand die het weet
Twintig jaar later
Foto’s, bewaard, het leven gevangen houdend
De anekdotes over een tijd die ik niet kon vergeten
Want het kwam nooit ter sprake
Stil, onbeholpen, misschien gewoon verlegen
Twintig jaar later
Die zeldzame glimlach
De herinneringen van mond op mond
Van hart tot hart om daar te blijven
Tot het mijn tijd is om te gaan, misschien net zo onverwacht
En ik denk
Zou er iemand zijn die zich mij zal herinneren
Twintig jaar later
30 / 11 / 2013

Ik wou dat ik het had

Ik wou dat ik het had
Ze praten
En ik hoor
Ik blijf
Onbevangen

Laat het los
Laat het lopen
En komt die tijd
Dat ik terug kijk
Dat ik zie
En onthoud
Wat ik ben vergeten
Is het zinloos

Kijk ik in de spiegel
Sluit mijn ogen
Sla mijn hand tegen mijn voorhoofd
Is mijn laatste gedachte
Ik wou dat ik het had
Geweten

Vooruit

Blauw, groen en geel
Cijfers, soms hoog, soms laag
En pijlen in een boog
Langs mij heen
Naar beneden

Jouw handen
Kalm en beheerst
Dragen mee
En je lippen
Ze bewegen
Maar ik hoef niet teluisteren

Want ik zie
Dankzij jou
Mijn toekomst
Een stukje
Waarschijnlijk
Morgen weet ik of het waar is
Als ik het niet vergeet

Vergeten

Dat gevoel
Van iets
Van lang geleden

Iets wat ik zei
Iets wat ik deed
Ik dacht dat het goed was
Ik dacht het kan geen kwaad

Met de wijsheid van de jaren
Dat ik mezelf haat
Om zoiets triviaals

Wie ik dacht te zijn
Wie ik hoopte te zijn
Wie ik zo graag wil zijn
Maar nooit zal kunnen zijn
In mijn ogen

Om iets wat ik zei
Iets wat ik deed
Maar hij is het allang vergeten
En zal het me nooit vergeven

Alleen

Het is niks
Dus ik pak
En ik open
En ik kijk
En ik denk
Tot ik vind

Ik zoek verder
Want ik vind
Het mooi geweest

Zoveel keuze
Zoveel moois
Ik koos jou
Voor vanavond
Voor twee uurtjes

Ik volhard
En ik denk
Ik ben gelukkig
Alleen